خانه / سیره / محمد صلی الله علیه وسلم اینگونه بود

محمد صلی الله علیه وسلم اینگونه بود

محمد صلی الله علیه وسلم اینگونه بود

محمد صلی الله علیه وسلم هرگز از چیزی عیب و ایراد نمی گرفت.
محمد صلی الله علیه وسلم هرگز از طعامی (که برای خوردن موجود بود) ایراد نمی گرفت، اگر بدان میل داشت تناول می فرمود وگرنه نمی خورد.
محمد صلی الله علیه وسلم قبل از کسی که وی را می دید سلام می کرد.

محمد صلی الله علیه وسلم با فقراء همنشینی می کرد.
محمد صلی الله علیه وسلم هرگاه بر مجلسی وارد می شد در انتهای آن می نشست.

 

محمد صلی الله علیه وسلم بخشنده ترین مردم بود.

 

محمد صلی الله علیه وسلم شجاعترین مردم بود.

 

محمد صلی الله علیه وسلم از دختر باکره ای که در خدر (پرده ای که در یک گوشه ی خانه برای دختران و زنان می زنند) خود است با حیاتر بود.

 

محمد صلی الله علیه وسلم هرگز از او سوالی نشده است که بگوید: خیر (که نشاندهنده نهایت سخاوت اوست)

 

محمد صلی الله علیه وسلم در برابر جاهل بردباری، و در برابر اذیت صبوری می کرد.

 

محمد صلی الله علیه وسلم به کسی که طرف صحبت او بود تبسم می زد و او را با دستش می گرفت و از پیش روی او کنار نمی رفت.
محمد صلی الله علیه وسلم کسی که برایش سخن می گفت رو به سویش می کرد، طوری که ان شخص گمان می کرد که محبوبترین مردم نزد اوست.

محمد صلی الله علیه وسلم اگر کسی می خواست با سِرّ با وی سخن گوید، با دقت به او گوش می سپرد.

 

محمد صلی الله علیه وسلم، کسی نمی خواست که با سِرّ با وی سخن گوید مگر اینکه با دقت به سخنانش گوش می سپرد.

 

محمد صلی الله علیه وسلم دوست نداشت که کسی برای او برخیزد، همچنانکه غلو کردن در مدح خود را نهی می کرد.

 

محمد صلی الله علیه وسلم هرگاه چیزی را ناپسند می دانست، آن امر در چهره اش نمایان می شد.

 

محمد صلی الله علیه وسلم هرگز (کسی را) با دستش نزد جز در راه خدا.
محمد صلی الله علیه وسلم به سبب پیروزی، مغرور و سرمست نمی شد.

محمد صلی الله علیه وسلم در دنیا زاهد بود (دنیا دار نبود).

محمد صلی الله علیه وسلم از دروغ خشمگین می شد.

محمد صلی الله علیه وسلم عملی را دوست می داشت که بر آن مداومت می شد هرچند که مقدار آن کم بود.

 

محمد صلی الله علیه وسلم بیشتر از هر کسی بر مردم (هنگام امامت) نماز را کوتاه می خواند و بیشتر از هر کسی (در نماز فرادى) نماز خود را طولانی می کرد.

محمد صلی الله علیه وسلم هرگاه به محل خوابش می رفت، دست راستش را زیر گونه ی راست خود قرار می داد (و به خواب می رفت).

محمد صلی الله علیه وسلم هرگاه امری واقع می شد که او را مسرور می کرد، بر سجده شکر برای الله تعالی می افتاد.
محمد صلی الله علیه وسلم هرگاه از (شرارت) قومی می ترسید دعا می کرد: ( اللهم إنا نجعلک فی نحورهم ونعوذ بک من شرورهم) “خداوندا ما تو را مقابل سینه های آنها قرار می دهیم و از شرارت آنها به تو پناه می بریم”.
محمد صلی الله علیه وسلم هرگاه چیز دوست داشتنى را میبافت می فرمود:( الحمد لله الذی بنعمته تتم الصالحات) “سپاس خدایی که با نعمتش، صالحات تکمیل میشود” و هرگاه چیز ناپسندى را می یافت می فرمود: ( الحمد لله على کل حال ) “در تمامی احوال حمد و سپاس ازآن خداوند است”.

 

محمد صلی الله علیه وسلم هرگاه دعا می کرد ابتدا برای خود دعا می کرد.

 

محمد صلی الله علیه وسلم هرگاه دو رکعت نماز سنت فجر را می خواند، بر پهلوی راستش می خوابید (البته در خانه، نه در مسجد).

 

محمد صلی الله علیه وسلم هرگاه از تدفین میت فارغ می گشت بر بالای قبر وی می ایستاد و می فرمود: از خداوند برای برادرتان طلب مغفرت و ثبات کنید، چرا که او الان مورد سوال واقع می شود.
محمد صلی الله علیه وسلم نمی خوابید مگر اینکه مسواک کنار سر مبارکش بود و هرگاه بیدار می شد مسواک می زدند.

 

محمد صلی الله علیه وسلم با سه انگشت غذا می خورد و دست خویش را قبل از اینکه پاک کند، می لیسید.

 

محمد صلی الله علیه وسلم مقدم داشتن راست بر چپ را در طهارت کردن و شانه زدن و کفش پوشیدن و در تمامی اوضاع و احوال خود، دوست می‌داشت.

 

محمد صلی الله علیه وسلم در تمامی اوقات ذکر الله تعالی می کرد.

محمد صلی الله علیه وسلم نماز سنت ضحی (چاشت) را چهار رکعت می خواند و  هر اندازه ‌که می‌خواست آن را افزایش می‌داد.
محمد صلی الله علیه وسلم بر روزه گرفتن در روز دوشنبه و پنج شنبه حریص بود.

 

محمد صلی الله علیه وسلم بر روی حصیر می خوابید و به (خواب) سبکی راضی بود و بالش او با پوست درختان آنرا پر کرده بود.

 

محمد صلی الله علیه وسلم با وجود اینکه از اخلاق نیکویی برخوردار بود، از خداوند می خواست که اخلاقش را نیکو گرداند و از اخلاق زشت به او پناه می برد، سلام و صلاه خدا بر او باد.

از عایشه رضی الله عنها روایت است که گفت: پیامبر صلی الله علیه وسلم می فرمود:” اللهم کما أحسنت خَلْقی فأحسن خُلُقی “- خداوندا همانطور که خلقتم را نیکو ساختی، پس اخلاقم را نیز نیکو بگردان (امام احمد آنرا روایت کرده است)

از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که گفت: پیامبر صلی الله علیه وسلم دعا می کرد و می فرمود:” اللهم إنی أعوذ بک من الشقاق والنفاق وسوء الأخلاق”- خداوندا از بدبختی و نفاق (دورویی) و اخلاق زشت به تو پناه می برم (ابوداود و نسائی)
و در انتها:

خداوند تبارک و تعالی می فرماید:« ومن یطع الله والرسول فأولئک مع الذین أنعم الله علیهم من النبیین والصدیقین والشهداء والصالحین وحسن أولئک رفیقاً * ذلک الفضل من الله وکفى بالله علیماً» (نساء ۶۹-۷۰)

” و کسى که خدا و پیامبر را اطاعت کند، (در روز رستاخیز) همنشین کسانى خواهد بود که خدا، نعمت خود را بر آنان تمام کرده؛ از پیامبران و صدّیقان و شهدا و صالحان؛ و آنها رفیقهاى خوبى هستند، این موهبتى از ناحیه خداست. و کافى است که او (از حالِ بندگان، و نیّات و اعمالشان) آگاه است.
و الله تعالی می فرماید:« لقد کان لکم فی رسول الله أسوه حسنه لمن کان یرجو الله والیوم الآخر وذکر الله کثیراً» (احزاب ۲۱)

” مسلّماً براى شما در زندگى رسول خدا سرمشق نیکویى بود، براى آنها که امید به رحمت خدا و روز رستاخیز دارند و خدا را بسیار یاد مى‏کنند “.
پس مؤمن حق، همان کسى است مه از رسول الله صلی الله علیه وسلم در اخلاق و آداب وی و تمسک به سنت و هدایتش تبعیت میکند.
پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: براستی که محبوترین شما نزد من و نزدیکترین شما به من در روز قیامت، کسانی از شماست که اخلاقش بهتر باشد.

 

پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: هیچ چیز سنگین تر از اخلاق نیک در میزان اعمال مؤمن در روز قیامت نیست و خداوند هرزه گوى بد زبانِ را دشمن می دارد.
و پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: کامل‏ترین مؤمنان از لحاظ ایمان کسانى هستند که اخلاق زیبا دارند، و بهترین شما کسیست که با خانواده ی خود رفتار بهتر داشته باشد.

و اینجاست که پی به ضرورت شناخت پیامبرمان صلی الله علیه وسلم را بالاتر از هر ضرورت دیگری جهت قوی کردن محبتمان نسبت به وی خواهیم برد، پس هرگاه او را دوست داشتیم در حقیقت به هدایتش اقتدا کردیم و با آداب و تعالیمش رفتار کردیم و با پیروی کردن از او اهل هدایت از اهل گمراهی جدا می شوند.
برادر مسلمان، بعد از این مطالب از تو می پرسم و می گویم آیا پیامبرت محمد صلی الله علیه وسلم را دوست داری؟ آیا می خواهی او را یاری دهی؟ پس چرا از هدایت او عبرت نمی گیری و به سنتش متمسک نمی شوی و از او پیروی نمی کنی تا جزو اهل سنت او شوی؟؟؟

از خداوند عزوجل می خواهیم که ما را به پیروی از پیامبر صلی الله علیه وسلم توفیق فرماید و ما را از هدایت او نفع رساند تا با شفاعت او در قیامت و محبت او صلی الله علیه وسلم در دنیا و آخرت رستگار شویم و ما را در خدمت رساندن به سنت پاک نبوی یاری نماید و ما را تحت لوای مصطفی صلی الله علیه وسلم جمع گرداند.

 

خداوندا؛ محبت خود و رسولت را در قلب ما از محبت نفس خویش و فرزندانمان و از آب خنک در هنگام تشنگی شدید بیشتر بگردان، خداوندا ما را مورد شفاعت پیامبرت محمد صلی الله علیه وسلم بگردان و ما را بر رسیدن به حوض او توفیق بفرما، و ملازمت و همراهی او در بهشت را نصیب ما بگردان، خداوندا درود و سلام و نیز سلام و صلاه پاک و برکت را بر رسول و خلیلت محمد و بر آل و اصاب او بفرست.

 

ترجمه: عبداللطیف

سایت نوار اسلام

IslamTape.Com

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سئوال امنیتی: لطفا جواب معادله را بنویسید *